خطرات پنهان فیلم پلاستیکی مواد غذایی: آیا آشپزخانه شما چیزی فراتر از چیزهای باقیمانده است؟?

فیلم پلاستیکی مواد غذایی

در عصر راحتی, فیلم پلاستیکی مواد غذایی (همچنین به عنوان فیلم چسبیده شناخته می شود, بسته پلاستیکی, یا بسته بندی ساران) به یکی از لوازم اصلی آشپزخانه تبدیل شده است. چه نگهداری از باقی مانده ها باشد, ساندویچ های آب بندی, یا بسته بندی محصولات تازه, این شفاف, مواد کشسان ضروری به نظر می رسد. اما آیا تا به حال مکث کرده اید و به آنچه در زیر سطح به ظاهر بی ضرر آن نهفته است، فکر کرده اید? بیایید لایه‌های روی فیلم پلاستیکی مواد غذایی را جدا کنیم - ردپای محیطی آن, خطرات سلامتی, و جایگزین های سازگار با محیط زیست.

1. عوارض زیست محیطی: یک مشکل پلاستیکی که نمی چسبد

فیلم پلاستیکی مواد غذایی معمولا از پلی اتیلن با چگالی کم ساخته می شود (LDPE) یا پلی وینیل کلراید (پی وی سی). هر دو ماده سبک وزن هستند, بادوام, و... فوق العاده پایدار.

• کابوس های غیر قابل بازیافت: اکثر برنامه‌های بازیافت شهری، فیلم پلاستیکی را به دلیل تمایل آن به گره خوردن ماشین‌آلات رد می‌کنند. این بدان معناست که اکثریت آنها به محل های دفن زباله ختم می شوند, جایی که طول می کشد 20-1000 سال تجزیه شدن.
• تهدید میکروپلاستیک: هنگامی که در معرض گرما قرار می گیرند, نور خورشید, یا اصطکاک, فیلم پلاستیکی به میکروپلاستیک ها تجزیه می شود. این ذرات ریز به خاک نفوذ می کنند, آبراه, و حتی هوایی که تنفس می کنیم, خطراتی برای اکوسیستم ها و سلامت انسان ایجاد می کند.
• خطر حیات وحش: حیوانات دریایی اغلب زباله های پلاستیکی را با غذا اشتباه می گیرند. لاک پشت, دریاچه های دریایی, و نهنگ هایی با شکم پر از پلاستیک غیرقابل هضم پیدا شده اند, منجر به گرسنگی یا آسیب های داخلی می شود.

2. خطرات سلامتی: کی “حفظ کردن” غذا تبدیل به سموم نگهدارنده می شود

فراتر از آسیب های زیست محیطی, فیلم پلاستیکی نگرانی‌هایی را در مورد شسته شدن مواد شیمیایی در مواد غذایی ایجاد می‌کند که قرار است از آن محافظت کند.

• فتالات و BPA (گاهی اوقات): فیلم های مبتنی بر PVC ممکن است حاوی فتالات باشند (نرم کننده هایی که مواد را نرم می کنند) یا بیسفنول A (BPA), مواد شیمیایی مرتبط با اختلالات هورمونی, مسائل مربوط به تولید مثل, و حتی سرطان. در حالی که بسیاری از فیلم های مدرن مدعی هستند “بدون فتالات,” شکاف های نظارتی به این معنی است که شفافیت بر اساس برند متفاوت است.
• گرما = ریسک بالاتر: استفاده از فیلم پلاستیکی در مایکروویو یا برای پوشاندن ظروف داغ می تواند مهاجرت شیمیایی را تسریع کند. آ 2021 مطالعه توسط علوم محیطی & تکنولوژی دریافتند که غذاهای چرب ذخیره شده در بسته بندی های پلاستیکی جذب می شوند 40% فتالات بیشتر نسبت به آنهایی که در شیشه ذخیره می شوند.
• تحریک پوست: تماس مستقیم با فیلم های پی وی سی ممکن است باعث ایجاد بثورات یا واکنش های آلرژیک در افراد حساس شود, به خصوص کسانی که اگزما یا درماتیت دارند.

3. جایگزین های سازگار با محیط زیست: جمع بندی پایداری

خبر خوب? برای تازه نگه داشتن مواد غذایی نیازی به لایه پلاستیکی ندارید. در اینجا عملی است, تبادل سیاره پسند:

• بسته های موم زنبور عسل: قابل استفاده مجدد, قابل کمپوست شدن, و به طور طبیعی آنتی باکتریال است, اینها با استفاده از گرمای دست شما قالب را روی ظروف یا غذا می پیچند. مارک های مانند پوشش زنبور عسل رنگارنگ ارائه دهد, گزینه های بادوام.
• پوشش های غذایی سیلیکونی: انعطاف پذیر, صعود, و قابل شستشو در ماشین ظرفشویی, درب های سیلیکونی روی کاسه ها کشیده می شوند, بشقاب ها, یا حتی محصولات نیمه برش. آنها بدون BPA هستند و سال ها دوام می آورند.
• ظروف شیشه ای: ذخیره سازی شیشه ای هوابند با درب های ضد نشت را انتخاب کنید. امتیاز: آنها قابل استفاده در مایکروویو هستند و بو یا لکه را جذب نمی کنند.
• روکش های پارچه ای قابل استفاده مجدد: برای نان, کاسه ها, یا خمیر, روکش های پارچه ای قابل تنفس (مانند کسانی که از اتی) ضایعات پلاستیکی را با تازه نگه داشتن مواد غذایی حذف کنید.
• کاغذ یا پوست: برای ذخیره سازی کوتاه مدت, کاغذ روغنی سفید نشده یا کاغذ قصابی موم شده می تواند معجزه کند - فقط از مصرف آنها با غذاهای اسیدی یا چرب خودداری کنید.

4. خرید هوشمند: نحوه انتخاب فیلم های ایمن تر (اگر باید از آنها استفاده کنید)

اگر فیلم پلاستیکی مواد غذایی اجتناب ناپذیر است, این نکات را دنبال کنید:

• برچسب ها را بخوانید: جستجو کنید “بدون پی وی سی,” “بدون فتالات,” یا “بدون BPA” ادعا می کند. فیلم های مبتنی بر LDPE (اغلب برچسب زده می شود #4 کد بازیافت) به طور کلی ایمن تر از PVC هستند (#3).
• اجتناب از گرما: هرگز مواد غذایی را که در فیلم پلاستیکی پیچیده شده اند، در مایکروویو قرار ندهید. به جای آن ظروف شیشه ای یا سرامیکی ایمن برای مایکروویو را انتخاب کنید.
• هوشمندانه ذخیره کنید: فیلم پلاستیکی را دور از چربی نگه دارید, اسیدی, یا غذاهای داغ برای به حداقل رساندن آبشویی.
• استفاده مجدد ذهنی: فیلم های غیر پی وی سی را برای کارهای غیر غذایی بشویید و دوباره استفاده کنید (به عنوان مثال, لوازم صنایع دستی بسته بندی) تا طول عمر آنها افزایش یابد.

نتیجه: رهایی از عادت پلاستیکی

فیلم پلاستیکی مواد غذایی ممکن است یک راحتی کوچک به نظر برسد, اما تأثیر تجمعی آن بر سلامتی ما, اقیانوس ها, و آب و هوا - چیزی جز پیش پا افتاده است. با پذیرش جایگزین های قابل استفاده مجدد و حمایت از مقررات سختگیرانه تر در مورد تولید پلاستیک, ما می‌توانیم این فصل از بی‌توجهی به محیط زیست را به پایان برسانیم و تازه شروع کنیم.

نوبت شماست: آیا فیلم پلاستیکی را کنار گذاشته اید؟? تبادلات زیست محیطی مورد علاقه خود را در نظرات زیر به اشتراک بگذارید! بیایید از یکدیگر الهام بگیریم تا آشپزخانه بسازیم (و سیاره) کمی سبزتر. 🌱

کلمات کلیدی: فیلم پلاستیکی مواد غذایی, آلودگی پلاستیکی, جایگزین های سازگار با محیط زیست, خطرات سلامتی, زندگی پایدار